Searching...
Monday, March 1, 2010

Ψηφιδωτή Ιστορία

Η παρακάτω ιστορία γράφτηκε τμηματικά από 9 άτομα στο Facebook. Κάθε άτομο ξεκινούσε την πρόταση ή την παράγραφο του από εκεί που τελειωνε η πρόταση ή η παράγραφος του προηγούμενου. Παρουσιάζεται το συνολικό αποτέλεσμα (Special Thanks to A.B., D.T., Θ.P., S.C., P.T., C.C., G.S., K.A. και P.N.):

--------------------------------------

AB: Ο Μιχαλάκης ένιωθε το μπουρίτο, από το χτεσινό βράδυ, βαρύ κι ασήκωτο μέσα στο στομάχι του, κι έτσι αποφάσισε να σηκωθεί από το κρεβάτι για να…

DT: πάρει μια σόδα από το ψυγείο. Βάδισε αργά προς την κουζίνα, πάτησε ένα τενεκεδάκι μπύρας, και άνοιξε το ψυγείο. Έσκυψε για να πάρει την σόδα, και τότε…

ΘP: την είδε για μια ακόμη φορά στην ίδια θέση! Η σέξι γειτόνισσα με το λιλά baby-doll άπλωνε τα παλιομοδίτικα εσώρουχα του θείου της στο απέναντι μπαλκόνι! Μονομιάς άνοιξε την μπαλκονόπορτα και…

AB: και της φώναξε: "You are blocking my view" για να λάβει από απέναντι την πληρωμένη απάντηση: "Ελληνίδα είμαι ρε γκάου...". Έμεινε να την κοιτάζει σαν χαζός ενώ…

SC: στο πίσω μέρος του μυαλού του δεν μπορούσε να ξεκολλήσει από την σκέψη: Άραγε τόση ώρα που έχω ανοιχτό το ψυγείο, πόσο πολύ βλάπτω το μικροκλίμα του διαμερίσματός μου; Κανονικά, θα ήταν μία φευγαλέα σκέψη, αλλά έχοντας το βλέμμα του στην γειτόνισσα, και το μυαλό του γενικότερα σε θέματα κλιματικής ισορροπίας, θα μπορούσε κάποιος να θεωρήσει ότι ο Μιχαλάκης αδρανούσε, δίνοντας στο υποσυνείδητό του την πολυτέλεια χρόνου να απολαύσει τις παράλληλες δραστηριότητές του. Αυτό όμως που δεν γνώριζε…

PT: ήταν οι επιπτώσεις που θα είχε το μπουρίτο στο εξασθενημένο εντερικό του σύστημα. Το "τρυπάνι" ανεβοκατέβαινε με φρενήρεις ρυθμούς στα σωθικά του καθώς ο Μιχαλάκης έτρεχε με αγωνία να προλάβει την καταστροφή...
Αφήνοντας έναν αναστεναγμό ανακούφισης, ανάμεσα σε διαφόρους άλλους απεχθείς θορύβους, άρχισε να αναπολεί τα χθεσινά…

AB: χαΐρια στο μεξικάνικο εστιατόριο στην Κρήνη! Και τη συνάντηση του με τη Μιρέλα! Πόσα χρόνια είχε αλήθεια να τη δει; 10; 12; Δεν είχε και ιδιαίτερη σημασία, αφού ο χρόνος έδειχνε να την έχει ξεχάσει! Ήταν το ίδιο εντυπωσιακή όπως και τότε που την πρωτογνώρισε στο διαφημιστικό σποτ της Pizza Hut! Με μερικά κιλάκια παραπάνω μεν, στα κατάλληλα σημεία δε! Και σήμερα θα ξανάβγαιναν μαζί, μετά από πολλά χρόνια, για να δουν το "Βρέχει Κεφτέδες" στα Village Cinemas. Ένας παφλασμός διέκοψε τη σκέψη του…

PT: Ήταν η καινούργια γειτόνισσα που, επιδεικτικά και με πολύ θόρυβο, έκανε την πρώτη της βουτιά στην πισίνα του συγκροτήματος (σώζοντας το Μιχαλάκη από βέβαιο ρεζιλίκι καθώς το ημίρρευστο περιεχόμενο και τα θορυβώδη αέρια του δονούσαν το WC του).
Η Κλέλια... Αχ η Κλέλια…
Με το που πάτησε το πόδι της στο συγκρότημα, μια αύρα από Μανχάταν έπνευσε παντού, παρά τις απέλπιδες προσπάθειες του Μιχαλακη να το καταστρέψει και αυτό!
Η Κλέλια… γνήσια κοσμοπολίτισσα, φίλη με την Kate Moss, την Gizele, τους Γλύξμπουργκ και τον Ζαμπούνη…


Η Κλέλια πού ήξερε τη Νέα Υόρκη σα να την παλάμη της, έκανε βουτιές σε ένα συγκρότημα από εργολαβικά κατασκευασμένες μεζονέτες στο Πλαγιάρι! Ξεπεσμός; Ανάγκη; Διέξοδος;
Αναγεννημένος ο Μιχαλάκης…

ΘP: βγήκε από την τουαλέτα και άρχισε να παίρνει κάμψεις με μανία! 1-2-3... 20... 40...! Ένιωθε το στήθος του να φουσκώνει και του ώμους του να καίνε, αλλά τίποτα δεν θα τον χαροποιούσε περισσότερο από το να εμφανιστεί γραμμωμένος και αλαβάστρινος, ως σκεύος ηδονής, μπροστά στο φιλήδονο και αυθάδικο βλέμμα της κοσμοπολίτισσας Κλέλιας. "Κρύο, καιρός για δύο" δεν λένε; Άκυρο, ήταν καλοκαίρι! Μα πως του ήρθε αυτή η παροιμία στο μυαλό;;; Μάλλον οι δαίμονες είχαν αρχίσει να τον στοιχειώνουν! 58, 59, 60! Σηκώθηκε, φίλησε το σταυρουδάκι του, φόρεσε το μαγιό του, και άνοιξε την εξώπορτα! Το θέαμα…

AB: του έκοψε την ανάσα αλλά πριν προλάβει να προχωρήσει, ένας καινούριος ήχος τον διέκοψε απότομα…

SC: Γκρεμοτσακίστηκε μονομιάς να σηκώσει το κινητό του, συγχρόνως αναθεματίζοντας την ηλίθια αδερφή του που είχε επιλέξει το "Caribbean Wave" για ringtone. Αισίως έφτασε στο τηλέφωνο, έχοντας ακόμη μουδιασμένο το μυαλό του από την ανάμνηση της Μιρέλας, ανάμικτη με αγωνία μην του το ακυρώσει.
- Ναι;
- Μιχαλάααακηηη...
- Έλα ρε μάνα. (κατάφερε να ψελλίσει δύο τόνους πιο κάτω, προσθέτοντας μια δόση βαρεμάρας στην όχι και τόσο τρομερή διάθεσή του)
- Τι κάνεις; (Κλασική ερώτηση μάνας)
- Ε, τίποτα ρε μάνα, πρωινό θα έφτιαχνα.
- Να προσέχεις τι τρως, ακούω ότι τα αυγά έχουν σαλμονέλα Η1Ν1. (Είπε η μάνα με τηλεφωνικά περισπούδαστο ύφος)
Συγκεντρώνοντας ένα έξτρα απόθεμα υπομονής, που είχε για τέτοιες περιστάσεις, συνέχισε την κουβέντα.
- Μην ανησυχείς μάνα, δεν θα φάω αυγά, κάνα τοστάκι θα κάνω...



CC: Να μη βάλεις στο τοστ σαλάμια γιατί έχουν πολλά Έψιλον και συντηρητικά και μεταλλαξιογόνα, δεν βλέπεις αυτός με το παριζάκι, έγινε πράσινος από τα πολλά χημικά…

GS: Μετρώντας νοερά προβατάκια και προσπαθώντας απεγνωσμένα να πνίξει το χασμουρητό που φούσκωνε στα στήθια του, ο Μιχαλάκης άκουγε το χιλιοειπωμένο λογύδριο από την άλλη άκρη της γραμμής, Ευαγγέλιο στο στόμα και στη σκέψη όλων των ελληνίδων μανάδων: τι κάνεις, καλά είσαι αγόρι μου, γνώρισες καμιά καλή κοπέλα, πότε θα παντρευτείς, πότε θα δω εγγονάκια... πότε... πότε... πότε... Μιρέλα, ξανασκέφτηκε, ενώ κάτω, χαμηλά, μια ανεξήγητη...

AB: κάψα άρχισε να τον βασανίζει! Αλλά και πάλι...

DT: - Σα δε ντρέπεσαι γαϊδούρι!!! (άκουσε από την άλλη άκρη του κύματος, και η μάνα του, του έκλεισε το τηλέφωνο)
Ευτυχώς (σκέφτηκε)! Kαι παίρνοντας το τηλεκοντρόλ στα χέρια έβαλε να δει την Τσαπανίδου στην τηλεόραση, μιας και σήμερα άρχιζε την νέα εκπομπή της στην τηλεόραση του ΣΚΑΙ. Η φοβερή σαραντάρα πάντα του την έδινε, ακόμη και τότε του την έδινε, όταν τα φρύδια της ήταν σχεδόν ενωμένα. Δεν άντεξε στο θέαμα και…

AB: πέταξε το μαγιό του στον καναπέ! Μα, για μισό λεπτό!!! Πως βρέθηκε και πάλι στο σαλόνι; Μα φυσικά, το αποπροσανατολιστικό τηλεφώνημα της μάνας του, οι χιλιοειπωμένες συμβουλές, αυτός ο αφόρητος προστατευτισμός.... και η Κλέλια θα συνέχιζε να περιμένει εκεί έξω στην πισίνα άραγε; Έκλεισε βίαια το κινητό του, πέταξε το τηλεκοντρόλ στο πάτωμα και κατευθύνθηκε και πάλι προς την εξώπορτα. Βγήκε έξω, κοίταξε προς την πισίνα, αλλά η Κλέλια δεν ήταν εκεί! Τη θέση της στην ξαπλώστρα είχε πάρει ο ηλικιωμένος διευθυντής ορχήστρας από απέναντι του οποίου ξεχνούσε διαρκώς το όνομα. Η πισίνα έχασε εντελώς το νόημα της. Και η ώρα μ' αυτά και μ' αυτά είχε πάει 11:00. Γύρισε πίσω και…

KA: συνειδητοποίησε πως έχει πέσει σε χρονοδίνη. Ξαφνικά βρέθηκε σε μια σπηλιά και ορδές Νεφελίμ καβαλώντας γιγάντιες ακρίδες με τη φάτσα του Μπουμπούκου έτρεχαν καταπάνω του!
- Φτου γαμώτο (σκέφτηκε)… Την πάτησα…

PN: Και λέγοντας "την πάτησα", πατούσε ακόμη το τενεκεδάκι μπύρας… Και το κοιτούσε…

2 comments:

  1. πάλι επίλογο έγραψα...:P χαχαχα

    ReplyDelete
  2. Αυτό φίλε Nespa45 δεν ήταν απλός επίλογος. Ήταν ένα τυπικό ανατρεπτικό κλείσιμο για τους πλέον απαιτητικούς σινεφίλ!!!

    ReplyDelete

 
Back to top!